Bang

Daar sta ik dan
Temidden van alles
Midden alles wat waar is.
Hoog laag boven beneden.
Links rechts.

Wat moet ik?
Hoe kan ik helpen?
Wat kan ik bijdragen aan deze chaotische harmonie?
Ik zou een religie kunnen starten en je hoogdravend vertellen hoe het leven moet
Ik zou een god voor ons willen verzinnen.
Eén die ons straft of één die ons rechtvaardig liefheeft.
Ik zou idealen verzinnen!

Na al het schreeuwen, overtuigen, discussiëren en doen alsof
Hoe kan ik anders dan naast je komen staan
je hand pakken
en je inderdaad vertellen dat ik het ook niet weet?

In iedere uithoek heb ik gezocht
weet ik alles wat er te weten valt?
De mens is goed de mens is kwaad de mens is beide

Vrede op Aarde, ik weet het niet hoor
Maar wat hebben we nog als we de hoop verliezen?
Ik kan niet zonder hoop
En ik kan niet zonder jou

Zullen we ze gewoon vertellen dat wij ook bang zijn?
Dat er geen formule is voor geluk?
Dat alles wat dit is ook altijd dat is en dat er geen ontsnappen mogelijk is?
Wat ook al sterf je, dan begin je gewoon weer opnieuw
althans dat zeggen sommigen
En ik geloof het graag want de zon komt ten slotte ook steeds weer op.

Goed. Daar ga ik dan.
Het ultieme antwoord op alle levensvragen…

Ik. Ben. Bang.

Ik ben bang, mijn liefste.

Met het steeds opnieuw erkennen van dat, sijpelt er een beetje meer liefde in mijn hart.
En durf ik langzaam weer mijn eerste stapjes te zetten in een wereld die eigenlijk veel te groot en angstaanjagend voelt. Angstaanjagend, maar ook fascinerend.