Omdat ik simpelweg niet weet hoe je lief te hebben, anders dan zo.
Welke woorden zouden we spreken, als niet over de Liefde?
Hoe toch dat we elkaar beminnen, als niet vanuit ons zuiverste zelf?
Zonder Heelheid zou je streling mij pijnigen
en je gulzigheid mij doen sterven.
Niets dan de weg naar binnen, brengt je dichter tot mij.
Heb haar lief, door jezelf lief te hebben. Kom thuis bij jezelf en ontdek dat zij daar op je heeft gewacht. Daar waar het vuur immer brandt, waar het verse water je lippen bevochtigt en je zo gereed maakt voor een Kus die al je verlangens doet verschroeien.
Vrees mij niet. Ik ben de tedere hand van het verlangen zelf, die je doet verdwalen in het duistere bos, in ruil voor eeuwig leven.Durf jij te wagen, alles wat je nu denkt te zijn?
De ontmoeting heeft al plaatsgevonden, de uitnodiging is voelbaar, als een doorn van een nog slapende roos. Sta je haar toe je te doen bloeden? En los te laten in de gevaarlijke branding van de zee?
Ben. Zweef. Vlieg.
Maak aldus de kwantumsprong in de evolutie, want als jij springt, dan springt de mensheid.
Het leven zelf verleidt je tot het worden wie je altijd bent geweest.
Geef een reactie