Ik moet je iets bekennen lieve…
Ik ben ook bang!
Soms bedenkt mijn hoofd dat als ik er voor andere mensen wil zijn als priesteres, dat ik dan nooit meer bang mag zijn. Ik moet een stoer wijf zijn die ‘de waarheid’ heeft gevonden!
Maar dat is natuurlijk niet waar. Er is geen waarheid en er is geen ultieme verlichting. Juist in deze tijd hebben we geen verlichte guru’s nodig, maar mensen zoals jij en ik die elkaar inspireren en liefhebben, juist door open en kwetsbaar te zijn in ons mens-zijn. Mensen die geluk vinden in alles wat het leven is, dus ook in verdriet. Mensen die durven vertrouwen en loslaten in “dat wat is”.