Ik ontving een mail van een man die mijn sensuele meditatie had gedaan. Het was een mooie, open mail, maar op een gegeven moment beschrijft hij dat hij mijn stem zo prettig vindt en dat mijn ademhaling iets bij hem losmaakt, vervolgens vertelt hij dat hij zijn broek open doet en… nouja de rest mocht ik raden.
Terwijl ik het lees voel ik mijn vagina verkrampen. Ik voel dat de muur weer rond mijn hart komt. Ik moet mijzelf beschermen!!! Ik wil zo ver mogelijk weg van deze man. De gepijnigde vrouw in mij heeft haar oordeel klaar. Oprotten vies goor mannetje!
Maar deze man is anders. Hij reflecteert op zijn ervaring. Hij is open en leergierig. En dat opent ook mijn hart. En daarom schrijf ik hem terug:
“Het voelt voor mij inderdaad ongepast dat je dit aan mij schrijft, niet omdat jouw seksualiteit op zich slecht is, maar omdat je daarmee jouw eigen erotische kracht op mij projecteert. Je gebruikt mij als het ware om toegang te krijgen tot jouw eigen bron van Eros.
Dit is precies waar de pijn in seksualiteit over gaat. Het gebruiken van de ander voor een snelle quick fix. En in dit geval gebruik je mij daarvoor. En ik zal je eerlijk zeggen: dat doet zeer.
Inderdaad is het een verslaving. Maar ik voel ook je zoeken naar zuiverheid. En ik vergeef je je onhandigheid 😉
En ik gun je een weg van meer diepgang en vervulling, waarbij je jezelf en je kracht niet weg hoeft te projecteren.”
Dus ja Liefste…
Omdat ik weet dat jij en ik één en dezelfde zijn, kan ik je steeds opnieuw vergeven. Maar het voelt belangrijk om de pijn steeds opnieuw te durven voelen. De pijn van het misbruik. De pijn van de eenzaamheid. De pijn van elkaar niet werkelijk ontmoeten.
Ik ken de pijn van het collectief vrouwelijke goed in dit leven. De pijn van gebruikt en misbruikt worden.
Ik zeg de pijn van “het vrouwelijke”, wat deze pijn is zowel in mannen als in vrouwen.
Ook ik heb een misbruiker in mij. Ook ik misbruik onze goddelijke vrouwelijke moeder aarde soms nog steeds. Ook ik heb mannelijke (en vrouwelijke!) geilheid in mij. Ook ik heb de oneindige neiging om te zoeken naar een quick fix die mijn diepste pijn even verzacht.
Ik weet dat deze pijn ook in jou is, wanneer je je laat leiden door je seksuele driften die je alleen maar verder van jezelf doen verwijderen. Wanneer je ego zich opnieuw verliest in de verslaving en je ziel zich terugtrekt in de diepste kelders van jouw binnenwereld.
Ik vergeef je, omdat ik mijzelf vergeef. Steeds opnieuw. Niet omdat het slecht is wat je doet. Niet omdat je seksuele driften slecht zijn. Nee, dat zijn ze zeker niet. Ze zijn de poort naar de hemel!!!
Maar het is zonde als onze seksuele driften een echte ontmoeting in de weg staan. En die zonde vergeef ik ons beiden.
Dit is waar ik voor leef. Dit is waar ik voor door het vuur ga.
De heling van seksualiteit in mannen en vrouwen.
Elkaar echt durven ontmoeten in pijn en verlangen.
Na een paar mails over en weer zaten we beiden met tranen in onze ogen.
Verbinding ontstaat als één van beiden als eerste door het vuur van kwetsbaarheid durft te gaan.
Heel mooi.
Lieve Krista,
Ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om te reageren op deze blog.
Wat je in mijn ogen laat zien, is de manifestatie van onvoorwaardelijke liefde. Je vergeeft iemand die jouw hart deed verharden. Je hebt er voor gekozen om te vergeven in plaats van alleen liefde te geven als je krijgt wat je verwacht of waarnaar je verlangt.
Je geeft het hiermee onvoorwaardelijk. Je gaat voorbij aan de misschien beschadigde schil en kijkt naar de pure binnenzijde.
Het herinnert mij aan een pad wat ik tien jaar geleden bewandelde. Ik kwam in aanraking met het boek ‘een cursus in wonderen’. Een soort handboek om te kunnen komen tot onvoorwaardelijke liefde. Het beschrijft het loslaten van het ego en angsten en het kiezen voor een leven zonder oordeel. Als we onze oordelen loslaten, zien we de dingen zoals ze zijn. Puur en oneindig.
Helaas kwam ik tijdens dit pad keihard in contact met mijn ego. Hoe meer ik probeerde het los te laten, hoe sterker het naar voren kwam. Mijn identiteit wankelde. Misschien is het een te grote missie om alleen uit te voeren.
Ik was misschien ook teveel bezig met mijn hoofd en te weinig met mijn hart. En soms ook weer te weinig vanuit mijn hoofd en hart, maar vanuit oerdriften. Diepe liefde voor mezelf en anderen is iets wat mij vreemd is. Terwijl elke vezel in mij hierom schreeuwt.
Omdat ik niet weet hoe ik dit kan bereiken, vlucht ik dan maar weer in de vertrouwde omgeving van mijn ego.
Geen rekening meer houdend met de gevoelens van anderen.
En ondanks dat ik geraakt werd tijdens de uitzending van De Verwondering door jouw mooie sprankelende pure verschijning besloot ik toch om na het doen van de sensuele meditatie mijn verlangens op jou te projecteren. Niet wetende wat dit met jou zou kunnen doen. Doordat ik mijn ervaring met jou deelde, heeft jouw reactie mij geholpen om hier vanuit een ander perspectief naar te kijken.
Ik heb diep respect voor jou en de manier waarop je hiermee omgaat.
Bedankt voor jouw vergeving.
Liefs,
Patrick
Dankje voor je openheid Patrick. Je bent een moedige man! Laat de liefde die tussen ons heeft mogen stromen een voorbeeld zijn voor velen 😉
En uiteindelijk valt er helemaal niets te vergeven. Is ook dat een illusie. Een verhaal wat we uitspelen. De liefde heeft de een en de ander nodig om tussen te kunnen stromen. In essentie zijn we al goed en waardig. Wat we ook doen.
Veroordeel jezelf nergens om. Het is op zich niet slecht om te fantaseren of masturberen.
Zuiverheid ligt ook in de intentie.. en in het hart. En in het zoeken naar zuiverheid.
Nou goed. Ik gun je het pad van de Liefde.
Er is zoveel liefde voor jou, dat kun je je niet voorstellen.
Hoeveel ben je bereid te ontvangen?
Liefs, Krista
Dit had dus een heel andere wending kunnen krijgen. Als het was gebleven bij het oordeel oprotten vies goor mannetje! Zo mooi, als dit verder gegaan is! Zowat ontroerd hierdoor. Krista: “Je doet je doel alle eer aan; intimiteitscoach zijn.”
Hallo Krista,
Dag Krista,
ik wou je laten weten wat het met mij deed deze brieven. Zowel het eerste, wat aan jou geschreven is door deze man en wat jouw antwoord in mij wakker maakte.
Het gaat goed voor mij tot op het punt waar hij zegt dat hij zijn broek open doet. Daar zie en voel ik niet wat hij tracht te bereiken. Dat kan ik ook niet invullen, dat is iets van hem. Maar daar kan ik heel goed begrijpen dat jij geraakt wordt.
In jouw reactie voel ik twee dingen. Ik voel het aanvallen (nogal een groot woord)en het oordelen, Je zegt; “Je gebruikt mij als het ware om toegang te krijgen tot jouw eigen bron van Eros”. En iets later zeg je het opnieuw, iets anders geformuleerd. Als je zou zeggen “daar voel ik mij gebruikt” dan is dat heel anders voor mij. Dan zeg je iets over jezelf en nu zeg je iets over hem.
En iets verder schrijf je ” ik vergeef je je onhandigheid” waardoor je je naar mijn gevoel boven hem plaatst. En ik merk dat ik er boos van word. Dat ligt bij mij. Mijn kwetsuren die geraakt wordt. Er staat niemand boven mij en niemand onder mij, we zijn gelijkwaardig.
Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik hier op gereageerd heb. Ik heb het lang op mij laten inwerken. Ik heb het er samen met mijn vriendin over gehad. Onafhankelijk van elkaar hebben wij jouw artikel gelezen en op verschillende tijdstippen. Ik eerst, zij verschillende dagen later en zij vroeg me wat ik ervan vond. En we hebben het hier diepgaand over gehad. Waar ik geraakt werd, hoe zij dit ervoer.
Dus dank je wel dat ik dit zo diepgaand mag voelen en dat ik er ook voor kies om je dit terug te laten weten.
Ik besef ook dat dit heel wat bij jou kan oproepen en wil je zeggen dat ik diep respect heb voor datgene wat je doet. Het helen van de vrouwelijke en mannelijke seksualiteit.
Liefs,
Armand
Hoi Armand,
wat mooi dat je deze ervaring deelt. Gaaf dat je met je vriendin er ook verdieping in kon vinden.
Ik kan je helemaal voelen in jouw ervaring. En ik herken me niet in wat je schrijft over mij.
Ik ervaar geen aanval of oordeel in het benoemen van de projectie. Ik deel daarin mijn eigen pijn en wat zijn gedrag met mij doet. En ja, ik zeg ook wat ik zie wat hij daarin doet. En ik voel ook niet dat ik mij boven hem plaats door hem te vergeven. Ik schrijf juist dat ik gelijk ben aan hem en ik dus mijzelf vergeef.
Liefs, Krista