Vanmiddag ben ik weer in contact gekomen met de kwetsbaarheid van mijn seksualiteit. Want seks is niet altijd alleen maar leuk en powerful. We hebben allemaal onze unieke wonden opgelopen in seksualiteit. Ik denk dat veel mensen (en misschien vooral vrouwen) zich herkennen in mijn thema. Ik ga namelijk heel vaak over mijn grenzen heen. Dan verlies ik me in mijn eigen geile slet en vergeet ik mijn bange, kleine meisje even. En hoe goed ik het de afgelopen tien jaar ook geleerd heb, er leeft nog steeds dat misbruikte kindje in mij, dat in sommige gevallen of bij sommige mensen gewoon totaal bevriest en opeens geen stem meer heeft.
Vandaag zou ik een yoni massage ontvangen, maar het is er niet eens van gekomen, omdat ik in van alles en nog wat getriggerd werd. Het werd daardoor een sessie rondom mijn grenzen en verlangens mogen voelen en uitspreken. Het is bijzonder hoe de situatie bepalend is voor wat zich in mij ontvouwt. Blijkbaar was hier zoveel veiligheid, liefde en aandacht dat deze hele oude diepe pijn zich weer mocht laten zien. Het kleine misbruikte kindje in mij, dat geen stem heeft kwam tevoorschijn.
En dus zat ik gewoon weer huilend ineengedoken met mijn lippen op elkaar geperst, net als vroeger. Gelukkig heb ik geleerd om mijn weg hier weer uit te vinden, om uit te reiken, om de mensen die mij willen helpen te vertrouwen en om te oefenen met nieuw gedrag.
En dus mocht ik oefenen met vertellen wat ik wel graag zou willen. Maar dat is dat kleine meisje nog steeds niet gewend. Als haar in deze bevroren staat wordt gevraagd wat ze wil, dan weet ze dat in eerste instantie helemaal niet. En als ze het wel weet, dan durft ze het niet goed te vragen. Bang dat de ander boos wordt. Hoe gek het ook klinkt, ze heeft heel, heel vaak meegemaakt dat mannen boos werden als ze geen seks leverde. En dus blijft het spannend om nee te zeggen of te zeggen wat ze graag zou willen.
Dit is spannend om te schrijven. Want ik ben bang dat jij me als zwak vogeltje gaat zien. Als slachtoffer van misbruik dat nooit helemaal zal genezen. Als iemand die kapot is. Maar zo is het niet. Het is een steeds dieper afdalen in mijzelf. Steeds opnieuw laagjes van deze diepe pijn afpellen. Steeds op een dieper niveau leren zijn met dit trauma. Steeds meer en nieuwe ervaringen maken dat het NU anders is. Dat ik het waard ben om liefde te ontvangen.
Er is nu een man in mijn leven die opnieuw al mijn trauma wonden triggert. Een uitdagende uitnodiging om nog dieper te helen.
Ik deel hierover omdat ik wil dat je weet en ziet dat ik ook maar gewoon een meisje ben. En hoewel ik ontzettend veel geleerd heb van tantra, ben ik ook gewoon nog steeds op weg. En hoewel ik heel veel deel over de extatische en helende intieme ervaringen die ik mag maken of over hoe heerlijk ik pijpen vind, weet dat deze kant er ook is. Ik kan heel hoog vliegen, omdat ik heel diep ben gegaan en steeds opnieuw bereid ben mijn pijn te ontmoeten.
Ik ken de pijn van seksueel misbruik van binnenuit en ben dit al ruim tien jaar aan het doorleven en nog steeds lig ik in zo’n sessie trillend als een rietje te leren vragen wat ik nodig heb. Geeft niks, mag best.
Het verschil is wel, dat er een heel groot bewustzijn bij is. Dat ik als hogere zelf er altijd bij ben en sturing kan geven. En dat ik daarna ook gewoon weer op kan staan en zingend naar huis wandel.
Ik ben niet meer zo bang om diepe rauwe pijn te ontmoeten en ik ben er daarom ook niet bang voor pijn in jou te ontmoeten.
Weet dus dat ook deze kwetsbare, bange delen heel welkom zijn in de cirkel van liefde. En dat je je echt niet ubersexy hoeft te voelen om mee te kunnen doen. Ik heb je liever zoals je bent. Met al je pijn, met al je schaamte, met al je verlangen, met al je zindering. De (Cirkel van) Liefde omvat alles.
Welkom lieve 
www.muzera.nl/cirkel-van-liefde
Geef een reactie